ز بادامم بد آید بس که خواندم چشم بادامی

بهارا همتی جو، اختلاطی کن به شعر نو

که رنجیدم ز شعر انوری و عرفی و جامی

مکرر، گر همه قند است ، خاطر را کند رنجه