سیماب روان شیفته باشد به زر ناب

شنگرف دو رخسار تو آمیخته با سیم

سیم تو ز دو دیده ام انگیخته سیماب

سیماب اگرم بارد به رخ عجبی نیست

دو چشم و جبین تو در آن زلف چه باشد؟

دو نرگس نو ساخته اندر شب مهتاب

گربوسه به من بخشی دانی به چه ماند؟