چون منطق شیرین مرا دید زمانه

وآورد ویکایک به سر برزنم آوبخت

بلبل صفت آفات سخن گفتن شیرین

در خانه و در لانه و درگلشنم آویخت

از طاق فلک در قفس آهنم آویخت

بگداخت تنم شمع صفت وین دل سوزان

چون شعله فانوس به پیراهنم آوبخت