که به هر رهگذری نعش غریبی پیداست

حشمت محتشمان مایه مرگ فقراست

داد ازین رسم فرومایه که در شهر شماست

یا رب این شهر چه شهر ست و چه خلقند این خلق

می شنیدم سحری طفل یتیمی می گفت :

هر بلایی که به ما می رسد از این وزراست

خانه « محتشم » آباد که از همت او