کاروانی است پراکنده و سرگشته ولیک

که دوای دل ما درکف عیسی نفسی است

گر دل سوخته ره برد به جایی نه عجب

سوی حق راهبر موسی عمران ، قبسی است

خاطر گمشدگان شاد به بانگ جرسی است

طفل راگوشه گهواره جهانی است فراخ

همه آفاق بر همت مردان قفسی است