ای خوش آن شهر که در باطن هر کس عسسی است

ای توانگر تو به زر شادی و دانا به ضمیر

هر کسی را به جهان گذران ملتمسی است

شهر ما با عسس و محتسب از دزد پر است

سال ها حلقه زدم بر در این خانه « بهار»

بود ظنم به همه عمر که در خانه کسی است