راحت او بی تزاحم ، نوش او بی نیش نیست

دل به اقبال جهان ای صاحب دولت مبند

کاین جهان در اختیار عقل دوراندیش نیست

نعمت او بی تغیر، امن او بی انقلاب

تجربت کردم رهی سوی سرای عافیت

راست تر زین ره که من بگرفته ام در پیش نیست

من نی ام مسعود و بواحمد ولی زندان من