برلب جوی دگر سبزه وریحانی نیست

الله الله مکن ای ابر چنین سنگدلی

کز عطش در دل افسرده ما جانی نیست

گرتوبر سبزه وربحان نکنی مرحمتی

آتش جور عدو بس ، تو دگر باد مدم

مستان آب کسی را که به کف نانی نیست

ای بهار ار به حقیقت رسی اولی است که چرخ