گر عقل زند لافی دشنام دهید او را

شیخان ریایی را از در بدر اندازید

این محنت بی دردی دردی دگرست آری

گر دست دهد خود را در دردسر اندازید

وانجا که جنون آید پیشش سپر اندازید

یک شعله برافروزید از آه دل سوزان

وانگه چو بهار آتش در خشک و تر اندازید