سرو با قد تو چون خاست بپا، لنگ افتاد

دررهت چشم من از هفته به هفتادکشید

در پی ات کار من ازگام به فرسنگ افتاد

نرگس از چشم تو چون برد حسد، کور آمد

از دل گمشده خوبش فرو بستم چشم

تا مرا دامنت ای گمشده در چنگ افتاد

دانم اندر دل سخت تو نکرده است اثر