ان علینا بیانه تو میا در میان ما

گفت یک دم ثنا مگو که دوی هست در ثنا

تو دو لب از دوی ببند بگشا دیده بقا

ز لب بسته گر سخن بگشاید گشا گشا

چو در خانه دید تنگ بکند مرد جامه ها

نی که هر شب روان تو ز تنت می شود جدا

به میان روان تو صفتی هست ناسزا