یا زحمت کانون برد یا محنت تشرین کشد

گر جان به کف باید نهاد این بنده مسکین نهد

ور بار غم باید کشید این خاطر غمگین کشد

گر باغبان گل پرورد کز وی زمانی برخورد

ای بلبل شیرین زبان به گر نبندی آشیان

درگلشنی کش باغبان صد منت از گلچین کشد

خسرو نداند از گدا رندی که در ویرانه ای