جانا کشد جان بهار اندر شکنج زلف تو

درگلشنی کش باغبان صد منت از گلچین کشد

خسرو نداند از گدا رندی که در ویرانه ای

برکف می گلگون نهد در بر بتی شیرین کشد

زنجی که نالان صعوه ای از چنگل شاهین کشد