این یوسفکان گرچه عزیزند ولیکن

خواهندکه شان هیچ نبوسند و نگایند

گویند نباتی را، مردم به دهان در

گیرند، ولی نه بمکند ونه بخایند

ای کاش که هیچ از شکم مام نزایند

ور زان که بزادند شوند آبله رویان

تا زشت شوند و دل مردم نربایند