گه زشت وگهی زیبا می سوزم و می سازم

از داغ غمت جانا می سوزم و می سازم

چون شمع ز سر تا پا می سوزم و می سازم *

از زشتی بدخوبان وز جور نکورویان

درویش ز دروبشی شاه از طمع بیشی

لیکن من از استغنا می سوزم و می سازم

سرخ ازتف عشقم دل ، زرد از غم یارم رخ