دایم چو گل رعنا، می سوزم و می سازم

درویش ز دروبشی شاه از طمع بیشی

لیکن من از استغنا می سوزم و می سازم

سرخ ازتف عشقم دل ، زرد از غم یارم رخ

چون هیزم نغزم من یاران همه تردامن

در مجمر از آن تنها، می سوزم و می سازم

حاسد ز حسد سوزد بدخواه ز بدخواهی