بار تن بگذار و سیر انجم و افلاک کن

گر نسیم فیض خواهی ازگلستان وجود

یک سحر چون گل به عشق اوگریبان چاک کن

هرکه بار او سبکتر راه او نزدیکتر

تا ز باغ خاطرت گل های شادی بشکفد

هرچه در دل تخم کین داری به زبر خاک کن

تا شوی فارغ بهار از بازبرس ابلهان