برآن که از غم عشق تو نیست دیوانه

گر از بهشت گریزدکسی رواست بسی

که هست چون توبهشتی رخیش درخانه

کسان زنند به دیوانگیم طعنه و من

کجا برون روی ای مهر دوست از دل من

که گنج را نسزد جای جز به ویرانه

کنون که وصل میسر نمی شود باری