وز درد فراق ای یار می نالم و می دانی

تو اول و تو ثانی در خوبی و رعنایی

ای ثانی بی اول وی اول بی ثانی

درآتش عشق ای دوست می سوزم و می بینی

در عشق پشیمانی آیین محبت نیست

عاشق نبرد هرگز در عشق پشیمانی

در بند سر زلفت یک جمع پریشانند