زان جمله یکی نبود چون من به پریشانی

در عشق پشیمانی آیین محبت نیست

عاشق نبرد هرگز در عشق پشیمانی

در بند سر زلفت یک جمع پریشانند

تو شاه نکوروبان ، من شاه سخن گوبان

تو خود به نکورویی ، من خود به سخندانی

ما را به فسون سازی جانا چه دهی بازی