ز خاک نیستی ، ای اردشیر ساسانی

ز تار زلف سیاه تو روز مشتاقان

بود سیاه تر از روزگار ایرانی

به پاس هستی ایرانیان برآور سر

ببین به کشور ایران و حال تیره او

که پست و خوار و زبون باد جهل و نادانی

بهار بنده حق باش و پادشاهی کن