ترک من گوید بزودی ، چون رفیق نیمه راهی

چهره ام کاهی از آن شد، کز تب عشق تو هر دم

آنچنان لرزم که لرزد پیش بادی پرکاهی

دل برفت ازدست و ترسم درره عشق توجان هم

جادویی کردند مردم ، تا سیه شد روزگارم

اندرین دعوی ندارم غیر چشمانت کواهی

معجر است آن پیش رویت ، یا سیه دود دل من