معجر است آن پیش رویت ، یا سیه دود دل من

ترک من گوید بزودی ، چون رفیق نیمه راهی

جادویی کردند مردم ، تا سیه شد روزگارم

اندرین دعوی ندارم غیر چشمانت کواهی

یا به پیش ماه تابان پاره ابر سیاهی

چون « بهار» از عشق خوبان سال ها بودم گریزان

عاقبت پیوست عشقم رشته الفت به ماهی