شد آن گلی که نه در انتظار گلچین بود

جلیس بیت حزن شد چو یوسفش کم گشت

غم فراق پدر هرچه بود سنگین بود

به نوبهار حیات از خزان مرگ، به باد

اگرچه آرزوی زندگی ببرد به گور

ولی به زندگی امیدوار و خوش بین بود

اگرچه حجله رنگین به کام خویش نساخت