کز غضب رخساره را رنگ طبرخون داده اید

چون منی در آستانه باعث ضعف شماست

زان سبب در عزل من دستور معجون داده اید

گر برای هجو اول بود، کان هجوی نبود

ور برای دست بوسی بود، کان روز آمدم

لیک دیدم صلح را ترتیب وارون داده اید

خود سراپا جوهر هجوید و بهر هجو خویش