آل ثابت را چونان که صدف را زگهر

گنج اسرار خدائیست همانا که خدای

کرده دُرنامنه وی این خواجه پاکیزه سیر

نایب التولیه کزگوهر او فخر بود

شه دین و شه دنیاش دو فرخ پدرند

آفرین بر پسری کش پدرند این دو پدر

چند از این پیش که بگشود « وهابی » ز ستم