کهنه چو خایی نیم ای خواجه زرین جوشنم

ره نیابد هیچ پستی در من از توفیر وقت

من نه شمع شامگاهم کآفتاب معلنم

گردش ایام از حالت نگرداند مرا

پاک و روشن شبچراغم ایمن از نقص و فتور

خود نه فانوسم که سوزد شعله ای پیراهنم

دامنم چون دامن عیسی است پاک از هر عوار