زمام کار به اشخاص کاردان دادن

گرم سپیدبود رخت مطمئن گشتن

وگر سیاه ، به چنگ اجل عنان دادن

شبی گذاشت پسر در امید وگفت رواست

صباح مرگ یکی دار دید و میدانی

پر ازدحام ، چو لشکر به وقت سان دادن

به غرفه مادر خود دید در لباس سفید