به غرفه مادر خود دید در لباس سفید

زمام کار به اشخاص کاردان دادن

صباح مرگ یکی دار دید و میدانی

پر ازدحام ، چو لشکر به وقت سان دادن

دلش قوی شد از آن عهد و آن زبان دادن

نشاط کرد و بشد شادمانه تا در مرگ

چو داد باید جان ، به که شادمان دادن