بشکند چرخ ، تو را پیمانه

مر مرا تاکی ، ازین آمد و رفت

بار خفت فکنی بر شانه

ترسم از بس که تو پیمان شکنی

گویم آن دم ؛ هاراگدسن مشدی

تو بگویی، گذرم تهرانه

هان دهی غله من ، یا ندهی