ارجو که کنی شاد بهاری به بهاری

زبراکه مرا نیست نه باری نه جوالی

دانم که فرستی شان فردا به بر من

گر خادم نفروشند غنجی و دلالی

ای گشته ز تو شاد جهانی به نوالی