هم آنچه دانم دانند عالی و دانی

به شهر شروان بد شاعری بهار بنام

که شهره بود به مطبوعی و سخن دانی

از آن سخنور جز اندکی ندانم شعر

به شعر خویش هم اکنون مفاخرت نکنم

که فخر بر هنر خود بود ز نادانی

به دیو مردم نادان همی نبندم دل