بس که بپاکرده در آن خانه جنگ

کرچه بسی نیست که زن برده است

هست زنش بی مزه و یاوه گوی

شوخگن و بی ادب و زشت خوی

خانه بر اوگشته چو زندان تنگ

زین قبل از جور زن بی حیا

پیرتر است از پدر و از نیا