نهم را « سبزه در سبزه » ستودند

که فرخ روزرا لحنی گرفته است

بود هشتم همانا « رامش جان »

به جای جان ، جهان هم خواند بتوان

دهم را نام « سروستان » فزودند

نوای یازده « سرو سهی » دان

فرامش کردنش ازکو تهی دان