همش قولی دگر نخجیرگانی است

به هفت وبیست « نوشین باده » بگسار

به هشت و بیست رخ بر « نیمروز» آر

بود « نخجیرگان » لحن نه و بیست

سی ام ره « گنج گاو» است ای خردمند

که او راگنج گاوان نیز خوانند

همش خوانند برخی گنج کاوس