ور نمی خندد بهرگل صد، هزار

رفت اگر آن کیف ، کیفیت بجاست

نیست گر دهلی ز اکبر پرخروش

می زند هرکوشه دیگ علم جوش

باز نالد قمریئی بر شاخسار

« غالبی » آمد اگر شد طالبی

شبلیئی هست ار نباشد غالبی