وز او تلخ چون زهر، کام من است

بیا ساقی آن باده بی خودی

به من ده که سیر آیم از بخردی

که این بخردی بند و دام من است

به من ده که از خود فرامش کنم

به یکباره بند گران بشکنم

نگویم که ایران سرای من است