به یکباره بند گران بشکنم

که این بخردی بند و دام من است

وز او تلخ چون زهر، کام من است

به من ده که از خود فرامش کنم

نگویم که ایران سرای من است

هم این مرز فرخنده جای من است

به من ده که از رنج سیرم کنی