به من ده که از رنج سیرم کنی

به یکباره بند گران بشکنم

نگویم که ایران سرای من است

هم این مرز فرخنده جای من است

به بیگانه خویی دلیرم کنی

ندانم که دشمن به خاک من است

به تاراج ناموس پاک من است