کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 136

گلوی گل تازه از تن گسیخت

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 133

    گهی جفته زد، گاه سرگین فکند

    #
  2. 134

    گهی سر فرو برد و چیزی بکند

    #
  3. 135

    لگد کرد و بشکست و افکند و ریخت

    #
  4. 136

    گلوی گل تازه از تن گسیخت

    انتخاب‌شده
  5. 137

    یکی تازه گل اندر آن باغ بود

    #
  6. 138

    به بیغاره خر زبان برگشود

    #
  7. 139

    هنوزش ز خر بود بر لب نوا

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 136 از «شماره ۴۶ - به یاد عشقی» است.