هنوزش ز خر بود بر لب نوا

گلوی گل تازه از تن گسیخت

یکی تازه گل اندر آن باغ بود

به بیغاره خر زبان برگشود

که خر سر فروبرد و کندش ز جا

گل عاشقی بود و عشقیش نام

به عشق وطن خاک شد والسلام