جوان چون شنید آن که خون ریخته است

که بودند ترسان از آن خون همی

جوان راگرفتند و بستند دست

به خواری به کنجی فکندند پست

چنان صعب شوری برانگیخته است

فرو ماند بیچاره در کار خویش

دلی پر ز سوز از غم یار خویش