چو تخم گنه شد برون از نهاد

گنه را ببایست کشت ای پسر

برآهنج تخم گنه را ز دهر

بر آن تخم بپراکن از علم ، زهر

شود دیو خونخواره ، مردم نژاد

هم آن را که خون ریختن گشته خوی

نگر تا چه رفته است درکار اوی