کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 390

روانش سوی دوزخ انگیخته

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 387

    به فرمان دین و به حکم جزا

    #
  2. 388

    ببایست دادن به قاتل سزا

    #
  3. 389

    تنش باید از دار آویخته

    #
  4. 390

    روانش سوی دوزخ انگیخته

    انتخاب‌شده
  5. 391

    گرفتم که قاضیش بخشد خلاص

    #
  6. 392

    چه بایست کردن به دعوای خاص

    #
  7. 393

    خصوصی بر او مدعی خاستست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 390 از «شماره ۴۷ - کلبه بینوا!» است.