به دندان فشرده زبان از غضب

زمانی بپیچید و پس گشت سرد

به یک دم گل سرخ او گشت زرد

زبانش برون جست ازکنج لب

رخان کرده آماس و لب ها سیاه

فکنده به گیتی ز حسرت نگاه

یکی باد آمد هم اندر زمان