خیابان ندیده است و غوغای شهر

بود دوری از مردم زشت خوی

چو با مردمان کم نشسته است و خاست

نیامخته خویی که مخلوق راست

ز سور و ز ماتم نبرده است بهر

به عقل غریزیش کم خورده دست

نه کردست مستی ، نه دیدست مست