کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 50

« چو مردم جهان را چه اندوه من »

شاعرملک الشعرای بهار

اثرشماره ۴۹ - انسان و جهان بزرگ

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

47
« یکی مرغ بر کوه بنشست و خاست »
#
48
« نه افزود برکوه و نز وی بکاست »
#
49
« من آن مرغم و این جهان کوه من »
#
50
« چو مردم جهان را چه اندوه من »
انتخاب‌شده
51
سخن کرده کوته وگرنه جهان
#
52
نه کوهست و مردم نه مرغی بر آن
#
53
به کوهی که خورشیدازآن د ره ایست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 50 از «شماره ۴۹ - انسان و جهان بزرگ» است.