پس آنگه بپا خاست چون نره شیر

از آن پوست هاکس نشانی نیافت

مگر دل ندادش کزان بگذرد

وزان پوست ها رنج و زحمت برد

که پوید سوی خانه و زن، دلیر

نگه کرد و آن تخم خربوزه دید

ز رنگ خوش آن دلش بردمید