ز دیوارها مشت و سیلی خوران

تن از بنگ و می ناتوان ساخته

پی شب نشینی که معهود بود

شدم تا به کویی که مقصود بود

زنان خوبش راگه بر بن گه برآن

زدم دست تا حلقه بر در زنم

که چون حلقه خمید ناگه تنم