زنان خوبش راگه بر بن گه برآن

پی شب نشینی که معهود بود

شدم تا به کویی که مقصود بود

ز دیوارها مشت و سیلی خوران

زدم دست تا حلقه بر در زنم

که چون حلقه خمید ناگه تنم

بپیچید پایم به سر حلقه وار